شبانگاهان

دورتر، سخت دورتر، يک فلس ِ من به زير صليب افتاده ست

آيا روز است؟

از گرمای زياد، نقاب هامان را برمی داريم. می رويم

به دور، به آنجا

زير صليب ، تخم مرغی نصف می کنيم و به هم می زنيم: به سلامتی

و مرگ ، دره را ، نفس زنان ، نقره ای می سازد

دورتر، صفحه موسيقی، زير صد ناخن مه گرفته زيبا می چرخد

و صدا، همان صداست

آيا روز است؟